Odpowiedź rzadko leży w samym detalu. Leży w tym, jak jego kontury ułożyły się na arkuszu blachy razem z innymi pozycjami zlecenia. Ten układ nazywa się rozkrojem i decyduje o tym, ile materiału zostanie wykorzystane, a ile pojedzie na złom. Materiał jest zwykle największą pozycją kosztu przy wycinaniu laserem, więc różnica w wykorzystaniu arkusza przekłada się wprost na cenę za sztukę. Drugim składnikiem jest czas pracy maszyny, a on też zależy od układu: od długości drogi przejazdów jałowych i od liczby przebić w materiale.
Odpad dzieli się na kilka rodzajów i nie każdy da się ograniczyć.
Część z tego jest nieusuwalna i wynika z technologii. Reszta zależy od kształtu detali i od tego, co jeszcze leży w kolejce do wycięcia z tej samej grubości i gatunku.
Najszybszy efekt daje łączenie pozycji. Jedno zlecenie na kilka różnych detali z tej samej blachy układa się gęściej niż każdy detal wycinany osobno przy innej okazji. Z tego samego powodu zamówienie podzielone na trzy dostawy wypada zwykle drożej za sztukę niż to samo zamówienie wycięte za jednym razem.
Drugi obszar to sam kształt. Detale z prostymi bokami układają się w rzędy bez strat, elementy o zaokrąglonym obrysie zostawiają puste pola między sobą. Jeżeli konstrukcja na to pozwala, zamiana łuku na ścięcie potrafi zmienić układ całego arkusza.
Trzeci obszar to elastyczność wymiarowa. Gdy odbiorca dopuszcza wycięcie części pozycji z innej, dostępnej grubości albo zgadza się na inne ułożenie względem kierunku walcowania, wykonawca ma większe pole manewru przy układaniu rozkroju.
Bardzo ciasny układ ma swoje koszty. Wąskie mostki podnoszą ryzyko, że detal przechyli się i zahaczy o głowicę, a to oznacza przerwanie programu i uszkodzony arkusz. Przy blachach cienkich i przy materiałach mocno nagrzewających się podczas cięcia odstępy trzeba zwiększyć, nawet kosztem gorszego wykorzystania powierzchni.
Podobnie jest z sortowaniem. Im gęściej upakowane pozycje i im więcej różnych detali na jednym arkuszu, tym dłużej trwa rozdzielenie ich po wycięciu. Przy większych partiach pomaga tu znakowanie detali z blachy nanoszone podczas obróbki, bo skraca rozsortowanie palety i ogranicza pomyłki przy kompletowaniu wysyłki.
Przy porównywaniu ofert pomaga wiedza, co wykonawca przyjął za podstawę wyceny.
Odpowiedzi na te pytania tłumaczą większość różnic między ofertami, które z pozoru dotyczą tego samego detalu. Bez nich porównuje się liczby powstałe na zupełnie innych założeniach.
Autor